Hayatımızı Tamir mi Etmeli, Yine İnşa mı Etmeli

Hayatımızı Tamir mi Etmeli, Yine İnşa mı Etmeli

Küçüklüğümüzde küp şekerleri üstü üstüne koyar, eriyeceğini düşünmeden aralarını sıvı/akışkan yapıştırıcılarla yapıştırır, onlardan duvarlar ve evler yapardık. Tek zaman ardından küp şekerler erimeye başlar, eriyen küp şekerlerle birlikte yapılmış olan duvarların ve haliyle evlerde tek bir yok meydana geldiğini görürdük. Eriyen küp şekerleri çıkartıp mahaline yenilerini duvarı yıkmadan kolay değil kuvvet koymaya çalışırdık ama ne civarı çabalarsak çabalayalım ne yaptığımız hanesi önce günkü haline getirebildik ne de şekerlerin erimesini durdurabilirdik.
Belki de yeni şekerleri kullanıp hanesi baştan yapsak ek olarak az zamanımızı alacaktı ama biz ısrar ederdik. Duygularımız mantığımızın önüne geçerdi kim bilir. İnsanlar da tek takım dönemlerinde işte bu şekilde küp şekerlerden hayatlar inşa ederler. Zaman zaman eriyen, siz onarmaya çalıştıkça öbür tek taraftan eriyip eksilen küp şekerden yarınlar düşlerler. Eriyen küp şekerlerin mahaline yenisini koyarak yamalı hayatlar yaşarlar. Bu uğraş bazen müebbet sürer gider. Bazen de bu eksikliğe alışır giderler.
Böylece yaşamı yapmak amaçlı var edilen birey, bizzat elleriyle yaşamı imha eder gider. Dünya tecrübe et aşamada yıpranmalar ve felaketler tabiki olacaktır. Bu olguları sıkı değerlendirip kâr-zarar balansını kurarak harekete geçilirse onarma ile yıkıp yeni baştan gerçekleştirmenin hakkaniyeti ek olarak tam olarak anlaşılır. Yine başlamak, legodan tek ev inşa etmeye aynı. Yenisine başlamak amaçlı, öncekini parçalamanız gerekir.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir