Normali özlemek

Normali özlemek

Dünyada yanıtı en pratik değil sorulardan biri, “Normal nedir” olmalı. Herkesin kendine yönelik bir normali var ve kimse kimseyi de normali çeşitli diye yargılamamalı.
Yargılanmak ve takdir almak niyetim olmadığından bizzat normalimi burada anlatmaya girişmeyeceğim. Yalnızca bunun minimalist bir normal meydana geldiğini söylemeliyim, başka bir deyişle “Mümkün olduğunca temel ve pratik ulaşılabilir hedefler koyarsam bunları elde etmem olası olur”yaklaşımıyla kurulmuş bir normal bu. Normali arayışımda Taoist dahi olduğumu söyleyebilirim.
Böyle meydana geldiği takdirde Türkiye’de bu normali bir çeşitli yaşama imkânım olamıyor. Bunu kimsenin de yapabildiğini sanmıyorum.
Geldiğimiz noktada çoğalış kimsenin gece kafasını yastığa koyduğunda geride bıraktığı olağan günden tatmin ve keyifli olabildiğini, uyanacağı bugünü de umutla bekleyebildiğini sanmıyorum.
Kendi normalimizin ne meydana geldiğini unutmakla kalmadık, normal tanımının dahi ne meydana geldiğini unutur haldeyiz.
Şahsen ben “anormalliğin”her tarafı sarmakta meydana geldiğini hissederek yaşamaktan bir sürü yoruldum çoğalış. Son dakikalar, ateş gibi gelişmeler, her zaman iştirak eden trajedi ve korku dolu haberlerle geçmeye alıştırılmış hayatlarımı- zın esasında bizleri ne civarı yorduğunu, belki günlük hayatın başı döndürücü hızında fark edemiyoruz.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir